4 oktober = Eet Geen Dierendag

Dierendag, een mooie gelegenheid om je liefde voor dieren te tonen. Dat kun je doen door je eigen huisdier eens extra te verwennen, maar zeker ook door stil te staan bij de dieren die op ons bord liggen als eten en dit eens een dag niet te doen. Zo wordt dierendag Eet Geen Dierendag en kunnen we gezamenlijk 500 duizend dieren redden van de slacht. Aan deze mooie campagne en oproep van Wakker Dier doe ik graag mee. Aangezien 1 persoon (of een gezin, want Wilco en Willemijn doen ook mee) maar beperkte invloed heeft, hoop ik jullie ook te kunnen inspireren om mee te doen. Zo maken we samen van 4 oktober de diervriendelijkste dag van het jaar!

Ik ben zelf geen keukenprinses en schrijf geen eigen recepten. Er zijn zoveel mensen die dat wel doen en daardoor zijn er ontzettend veel lekkere dingen te vinden op internet. Ontbijtjes en lunches om je vingers bij af te likken. Zelf heb ik gemerkt dat ik juist het avondeten erg lastig vond om aan te passen. Daarom deel ik een selectie van mijn favoriete diervriendelijke recepten voor het avondeten met jullie (disclaimer: alleen de recepten met een * heb ik al eens gegeten, de rest staat nog op mijn te-proberen lijstje)!

Hutspotrecepten en ideeën – speciaal voor 3 oktober!

Vleesvervangers kopen of maken – als je graag aardappelen, groente, vlees eet

  • *Toscaanse carré van Gourmet Garden
  • *Gemarineerde filetlapjes van Veggie Chef (Jumbo huismerk)
  • *MC2 burger van de Vegetarische slager
  • *Tomaten-mozzarella schnitzel van Valess
  • *Biefstukc van Vivera (vegan)
  • Een burger uit het Epic Burger Project van Maura (Yellow Lemon Tree)

Soepen – heerlijk verwarmend zo in de herfst

Pasta – omdat pasta altijd lekker is

Rijst – risotto, curry en oosterse recepten zijn onze favoriet

Wraps – ook als lunch goed mee te nemen

Stoptober of alternatieve challenges

Morgen begint oktober! De maand van Leidens Ontzet, de Dag van de Duurzaamheid, de eerste verjaardag van Willemijn en van Halloween. En traditioneel ook de maand van de uitdagingen.

Als je rookt, maar eigenlijk wil stoppen of wel eens wil ervaren hoeveel geld je overhoudt of hoeveel fitter je je voelt als je een maand niet rookt, kun je meedoen met Stoptober. Bekende en minder bekende Nederlanders doen met je mee en het mooie is: jullie steunen elkaar! Vanaf 1 oktober rook je dan 28 dagen niet. Dat is precies lang genoeg om de ontwenningsverschijnselen achter de rug te hebben en de positieve effecten van niet roken te ervaren. De opzet van Stoptober, inclusief de hulp die je via de app en social media krijgt, zorgt er voor dat duizenden Nederlanders echt kunnen stoppen met roken en dit drie maanden na afloop nog altijd volhouden. Wat goed!

Stoppen met roken heeft allerlei positieve effecten, voor jezelf en voor anderen. Als minder mensen roken, komen er bijvoorbeeld minder plastic sigarettenfilters in het milieu terecht, met alle gevolgen van dien. Dichterbij huis is misschien de ruimte die het oplevert in je budget. Roken wordt steeds duurder, dus je kan veel besparen door te stoppen. Het geld dat je dan bespaart kun je aan andere leuke dingen uitgeven.

De belangrijkste motivatie voor überhaupt de invoering van Stoptober, is gezondheid. Van jezelf en van de mensen om je heen, want meeroken is net zo goed schadelijk. Hoeveel gevallen van longkanker kunnen voorkomen worden door te stoppen? Hoeveel meer kinderen krijgen een gezonde start als hun ouders stoppen met roken, op z’n minst gedurende de zwangerschap? En hoeveel mensen zullen minder last krijgen van ademhalingsklachten? Ik vind duurzaamheid belangrijk, maar dít nog vele, vele malen meer.

Meedoen met Stoptober kan nog steeds. Sluit jij je aan?

Mocht je een andere uitdaging willen die ook bij kan dragen aan het milieu, je portemonnee of je gezondheid? Dan wil ik voor jullie de Vegan Challenge (NL) of Try Vegan (BE) en de Buy Nothing New Maand nog even noemen. Twee interessante challenges die toevallig tegelijk lopen met Stoptober. Een maand alleen maar plantaardig eten of een maand geen nieuwe dingen kopen en juist lenen, delen of tweedehands aanschaffen. Mooie alternatieve uitdagingen voor als je niet rookt of al bent gestopt met roken 🙂

Een jaar en een decennium

Dat gevoel dat er eigenlijk niet zoveel verandert, maar het toch anders voelt. Daar gaan we langzaam naartoe. Op 20 oktober vieren we alweer de eerste verjaardag van Willemijn. Officieel is ze dan geen baby meer, maar een dreumes. Zoals alle ouders ons na de geboorte toefluisterden: het gaat ontzettend snel! In een jaar tijd heeft ze leren drinken en eten, is ze sterk genoeg geworden om haar hoofdje rechtop te houden, heeft ze steeds meer controle gekregen over haar lichaam en tijgert, kruipt en klautert ze nu door de hele kamer. Ze is bijna twee keer zo lang en ruim drie keer zo zwaar als toen ze geboren was. O ja, en ze kan lekker brabbelen. We denken dat haar eerste woordje ‘eten’ wordt, maar hopen nog steeds dat ze toch bij ‘pappa’ of ‘mamma’ uitkomt.

Een jaar oud worden en al een jaar ouders zijn, dat vraagt om een feestje 🙂 We gaan slingers ophangen, nodigen familie en vrienden uit en gaan gezellig taart eten. Met ook een taartje voor Willemijn, waar ik nog een goed recept voor aan het zoeken ben – heb je tips, laat het weten! Voor ons meisje wordt het een gekke dag. Al die mensen in huis, en als baby – pardon, dreumes – heb je natuurlijk geen idee waarom. Gelukkig heeft Mijntje het altijd wel naar haar zin als ze gezellig met andere mensen contact kan maken en daar krijgt ze op haar verjaardag weer alle gelegenheid toe.

We proberen er een duurzaam feestje van te maken, en zoals mensen inmiddels van ons gewend zijn trekken we dat door naar de cadeautjes. Ook nu ze straks 1 is, heeft Willemijn zelf nog geen wensen. Denken we tenminste. We hebben dus weer een klein lijstje gemaakt, net als voor de kraamperiode, met spullen die we anders zelf voor de kleine zouden aanschaffen. Dit speciaal voor de mensen die het zelf leuk vinden een cadeau te geven. Het gaat dan om ervaringen, kleertjes of speeltjes. Voor hen nog een kleine tip: Willemijn vindt papier echt tof, dus inpakken in een oude krant of een oud tijdschrift wordt gewaardeerd 😉

Verder staan we in deze periode ook bij een andere gebeurtenis stil. Want waar Willemijn iedere dag weer bijleert en een verjaardag het eigenlijk niet heel anders maakt, zijn er gebeurtenissen waarbij wel echt alles anders wordt. Waarbij je leven op zijn kop wordt gegooid. Tien jaar geleden was er zo’n moment. Kanker leidde voor de tweede keer in onze familie tot een sterfgeval. Zaterdag had ik nog een moeder, zondag was ik voor de helft een wees. Net als met een verjaardag is het 1 nachtje slapen, maar nu met een èchte verandering.

Ik denk dat ik vrij goed om kon gaan met het overlijden van mijn moeder na haar lange ziekbed. Al heb ik ook moeilijke momenten gehad. Mijn examenjaar was begonnen, en bij de diploma-uitreiking miste ik een belangrijk persoon. Doordat ik haar oude dansschoenen heb gedragen, was mijn moeder bij ons huwelijk toch een beetje aanwezig, maar dat was wederom een gemis. Het moeilijkst vond ik echter dat ik moeder werd zonder mijn moeder. Ik heb haar geen vragen kunnen stellen en haar niet trots aan haar kleindochter kunnen voorstellen.

Andersom moet Willemijn een van haar oma’s missen en zijn er zelfs geen foto’s van hen samen, zoals ik dat met mijn moeder’s moeder wel heb. Nogmaals: Willemijn heeft ongetwijfeld geen besef van haar verjaardag, van taart of van cadeaus. Dus kiezen we ervoor om de overgang van baby naar dreumes vooral in het teken te stellen van familie. Van bij elkaar zijn, samen vieren en samen eten. En een klein beetje herdenken in de feestelijkheden. Daarom vragen we iedereen te doneren aan KWF, als kadonatie en als eerbetoon.

Een jaar en een decennium. Laten we daar bij stilstaan op 20 oktober! Tijd voor een feestje 🙂

Low impact kraampakket

Als je zwanger bent is het noodzakelijk om een kraampakket in huis te hebben, of je nu van plan bent thuis te bevallen of in het ziekenhuis. In dat kraampakket zitten spullen die je tijdens en direct na de bevalling nodig hebt of kan hebben. Daar waar de lijstjes voor de baby-uitzet nogal eens verschillen, is het lijstje van het kraampakket redelijk vast. Bij veel zorgverzekeraars kun je dan ook een standaard pakket aanvragen als je zwanger bent, met daarin alle benodigdheden, vaak gratis als je aanvullend verzekerd bent. Maar ja, standaard is over het algemeen niet bijster milieubewust. Dus ging ik op zoek naar alternatieven, aangezien ik ook bij de bevalling zo min mogelijk afval wilde maken. Update: het beste pakket dat ik tot nu toe heb gezien is het wasbare pakket van Joyful birth and babies.

Het makkelijkst zou natuurlijk zijn om een compleet low impact pakket aan te kunnen schaffen. Via de blog Laura & James las ik voor het eerst over het Nalini kraampakket (update: dit kraampakket kun je tegenwoordig vinden onder de naam Dalalou). Een kraampakket voor bewuste vrouwen die het liefst ecologische en natuurlijke producten gebruiken. Niet onverstandig, aangezien de meeste producten in een kraampakket ofwel bedoeld zijn voor de pasgeboren, kwetsbare baby of gebruikt worden rond de vagina, die toch wel serieus wat te verduren heeft tijdens een bevalling en dus ook wel kwetsbaar te noemen is. Daar wilde ik liever geen sterk bewerkte spullen gebruiken. Al vrij vroeg in de zwangerschap heb ik dus het Dalalou kraampakket aangeschaft met daarin ecologische alternatieven voor onder meer onderleggers (om bloed en vruchtwater op te vangen zodat je matras goed blijft), kraamverband (voor de hevige vloed in de dagen direct na de bevalling) en handzeep met een pompje (heeft deze uitleg nodig?). Zacht voor jou en de baby en in veel gevallen biologisch afbreekbaar of recyclebaar.

Update: via Joyful birth and babies kun je nu ook een natuurlijk kraampakket aanschaffen. Je hebt daarbij zelfs de keuze uit wegwerp of (grotendeels) wasbaar! Als je het complete pakket te duur vindt of bijvoorbeeld niet bereid bent wasbaar kraamverband te gebruiken, kun je ook losse items hier aanschaffen of contact opnemen voor de mogelijkheden om wasbaar en wegwerp te combineren. Deze optie was er tijdens mijn zwangerschap nog niet.

Het Dalalou kraampakket is supermooi en verantwoord, maar was nog niet helemaal wat ik zocht. Ik wilde namelijk juist veel herbruikbare spullen voor de bevalling en het kraambed, geen wegwerp, hoe milieuvriendelijk ook. Terwijl ik het Dalalou pakket als prima back up had en in ieder geval het flesje alcohol zeker zou gebruiken, zocht ik online naar vrouwen die me voorgegaan waren en me misschien wat advies zouden kunnen geven. Wat blijkt: er zijn niet veel vrouwen die hebben geschreven over een zero waste bevalling en de voorbereidingen daarvoor! Susanne, die ik naar aanleiding van een ander bericht op haar blog om advies vroeg, gaf me een uitgebreid antwoord. En heeft me als zwangerschapscadeautje wat wasbare zoogcompressen toegestuurd die zij niet meer gebruikte. Superlief 🙂 Op een andere blog, overigens de enige die het onderwerp ‘zero waste bevallen’ expliciet behandelde, zag ik ook nog goede herbruikbare alternatieven. Zowel voor het kraampakket als daaraan gerelateerde zaken. Voor anderen die misschien dezelfde zoektocht doormaken, deel ik graag de alternatieven die ik heb gevonden!

Matrasbeschermer – Ik had al moltons in huis en vond via de weggeefhoek een wasbare plastic matrasbeschermer. Een ander alternatief zou nog een wollen gelanoliseerde matrasbeschermer zijn – natuurlijk materiaal dat herbruikbaar is, is natuurlijk het tofst – maar die vond ik in aanschaf te duur. Je kan ook overwegen om een grote badhanddoek te gebruiken, maar in het kader van het beschermen van je matras tegen vocht en bloed denk ik dat het niet heel effectief is. Update: in het wasbare pakket van Joyful birth and babies zit een matrasbeschermer met katoen, badstof en PUL (wat ook in wasbaar maandverband zit).

Kraammatras en onderleggers – Susanne had als tip om oude handdoeken te gebruiken. Ik vond dat iets-minder-oude handdoeken ook wel geschikt waren (en anders had ik de onderleggers uit het Dalalou pakket nog). Als je een oproep doet op een weggeefhoek of als je even bij een kringloopwinkel binnenloopt, kun je vaak wel aan een hele stapel oude handdoeken komen. Wollen onderleggers waren me, ook in kleiner formaat, nog steeds te duur.

Flesje alcohol – In het Dalalou pakket zat biologische alcohol in een glazen flesje. Ook de alcohol die je bij de drogist koopt zit meestal in een glazen flesje. De plastic dop kun je eveneens recyclen. Of er nog betere alternatieven zijn met bijvoorbeeld een metalen dopje, heb ik niet onderzocht.

Watten – Hier wist ik geen alternatief voor. Als ik kijk waar deze uiteindelijk voor gebruikt zijn, namelijk om de alcohol op te doen en daarmee de thermometer te ontsmetten, was het wellicht ook een optie geweest kleine katoenen doekjes uit te koken en deze bij de hand te houden. Of kleine make-up schijfjes, gemaakt van wederom een oude badhanddoek!

Gaasjes – Als duidelijk medisch hulpmiddel, wilde ik hier geen alternatief voor zoeken met gevaar van infecties en dergelijke. Ik heb gewoon de gaasjes uit het Dalalou kraampakket gebruikt (100% katoen).

Navelklem – Een mooi alternatief is een navelveter. Deze kun je in het Dalalou kraampakket vinden, steriel verpakt in plastic. Susanne gaf als tip dat gewoon een katoenen schoenveter ook een optie is. Je kunt ook zelf een veter haken of hem bijvoorbeeld hier aanschaffen en zelf steriliseren door hem uit te koken. Of, zo las ik bij Yvonne van Mama in Limburg, in een envelop in de oven leggen. In het pakket van Joyful birth and babies kun je kiezen voor een gehaakte navelveter of een rubberen cord ring.

Kraamverband – Wasbaar is natuurlijk een goede optie als je een stap verder wil dan het eco-maandverband dat in het Dalalou pakket zit. Wat een prachtig excuus om mijn stash aan wasbaar maandverband uit te breiden! Ik heb van verschillende merken de grootste variant aangeschaft om zo ook uit te kunnen proberen (en het werkte best prima). Als je een beetje handig bent met de naaimachine en oude handdoeken en dergelijke over hebt, zou je ook zelf wat kunnen maken. Weer die oude handdoeken. In het wasbare kraampakket zit 10 stuks wasbaar kraamverband.

Netbroekjes – Deze zijn bedoeld om het kraamverband goed te laten zitten. Maar waarom zou je deze wegwerpvariant gebruiken? Grote onderbroeken werken ook prima en snijden ook niet in de huid. Dat vind ik een nog betere optie dan de netbroekjes van het Dalalou of Joyful pakket, die een paar keer te wassen zijn en daarna toch afval worden.

Zeep van een pompje – Het pompje is oprecht wel handig. Je kan ook zelf handzeep maken door wat Aleppozeep (of andere harde zeep) te raspen en een tijdje met kokend water op te zetten. Dan kun je een herbruikbaar pompje gebruiken, dat vaak ook een stukje steviger is 😉 Bij beide pakketten van Joyful birth and babies kun je kiezen of je een zeeppompje of een blok handzeep wil.

Thermometer – Mij werd verteld dat we twee thermometers nodig zouden hebben. Een voor mijzelf en een voor de kleine. We hebben een tweede digitale rectaalthermometer aangeschaft, al ontdekte ik kort daarna het bestaan van een analoge, glazen thermometer. Mochten de thermometers ooit allebei kapot gaan, dan is dit misschien een mooie optie. In mijn hoofd zie ik overigens nog steeds het probleem niet van 1 thermometer en deze goed met alcohol ontsmetten.

Heb jij nog andere manieren waarop je het kraampakket een stukje duurzamer kan maken? Laat het weten en ik voeg het toe aan dit overzicht!

Mijn eerste bloeddonatie

Bij de bevalling van Willemijn verloor ik ruim 1,3 liter bloed. Gelukkig ben ik net niet flauwgevallen – al was het de eerste keer ooit dat ik me op die manier licht in mijn hoofd voelde – en had ik precies geen bloedtransfusie nodig. Dagelijks is er echter veel donorbloed nodig, voor andere pas bevallen vrouwen, slachtoffers van verkeersongevallen en mensen die door welke oorzaak dan ook veel bloed zijn verloren.

Ik ben een universele donor. Sinds mijn tienerjaren weet ik al dat ik bloedgroep O-negatief heb, waarmee iedereen dus mijn bloed kan ontvangen. En waarmee ik dus door bloeddonaties veel mensen kan helpen!

Wat vond ik het vroeger stoer als mensen vertelden bloeddonor te zijn. Maar regelmatig een naald in je lichaam laten steken? Mij niet gezien. Dat ik voor vaccinaties geprikt moest worden, vond ik al eng genoeg. Nog weer wat later durfde ik het niet aan in combinatie met het sporten in de selectie van Velocitas. In mijn hoofd was dat gewoon geen optie.

Eerlijk is eerlijk: ik vind het nog steeds eng. Die naald, het verlies van een een flinke zak bloed en de posters over flauwvallen die overal bij Sanquin hangen. Maar ja, het doel is natuurlijk heel goed. En net als met het doneren van je haar zorgt je lichaam er zelf weer voor dat het aangevuld wordt. Mijn medische keuring was prima en ik kreeg mijn eerste oproepkaart. Met de support van mijn schoonzus – zo lief dat je mee wilde gaan, dankjewel! – heb ik mijn angst kunnen overwinnen en mijn eerste donatie gedaan.

Met 7 minuten was ik een halve liter bloed armer. En een sleutelhanger rijker, want ook als bloeddonor ontvang je goodies. Mijn eerste bloeddonatie is een feit. Ik ben rustig even blijven liggen, langzaam opgestaan en heb lekker een kopje thee gedronken voor ik aan de tocht terug naar huis begon. Naderhand ben ik wel wat vermoeider, is het kleine wondje van de hemoglobine-meting in mijn vinger vervelend, en is de herinnering aan het verwijderen van de grote naald al aan het vervagen. Leuk vond ik het niet, maar ik kan me er dus best overheen zetten. Per slot van rekening hoop ik ook dat er bloed beschikbaar is als ik het eens nodig zou hebben. Of ik echt drie keer per jaar bloed ga doneren, weet ik niet, maar 1 keer per jaar moet zeker lukken. Weet je wat? Ik vind het best stoer van mezelf 🙂

Wil jij ook donor worden? Maak je ook een vuist voor een ander? Meld je aan via Sanquin!

Negen maanden

Iedereen met kinderen vertelt je na de geboorte van een kleintje dat je vooral moet genieten, want de tijd gaat zo snel voorbij. Het is cliché, absoluut, maar ook zo waar. Willemijn is alweer negen maanden oud. Ik had niet gedacht dat ik de negen maanden als mijlpaal zou zien. Maar ze is nu even lang bij ons als dat ze in mijn buik heeft gezeten. Dat is een hele gekke realisatie en begin deze week maakte het me best een beetje emotioneel. Vandaag trouwens ook wel.

Het echt hele kleine is er wel een beetje van af. Ze weet met eten prima wat ze wil, kan met haar twee tanden al flinke afdrukken achterlaten in je vingers (of schouder of arm of in een heel enkel geval mijn borst) en zit af en toe triomfantelijk een paar tellen op handen en knieën. Ze krijgt steeds meer vast voedsel, al blijft ze de moedermelk erg lekker vinden.

Dat is ook nog zo spannend aan die negen maanden: mijn betaalde voedrecht – kolfrecht in de praktijk – verloopt. Ik moet dus echt in mijn eigen tijd gaan kolven. Dat betekent dus mijn lunchpauze gebruiken en de rest van de tijd op een ander moment inhalen. Aangezien ik nog 3 keer op een dag kolf, ben ik heel benieuwd hoe het zal gaan en hoop ik dat alles blijft lukken.

Waar ik het van tevoren niet zo verwacht had, is het “negen maanden op de buik” net zo’n mijlpaal als de geboorte na negen maanden in de buik. Waar ik iets dergelijks normaal in een dagboekachtig verhaal van me af schrijf, merkte ik dat er wat anders naar boven kwam. Wellicht geïnspireerd door mijn moeder, die emoties over bijvoorbeeld mijn baby-tranen in dezelfde vorm verwerkte, heb ik een gedicht geschreven.

Ik draag je met liefde

Ik draag je met liefde
In mijn hart, mijn dromen en gedachten
Al vanaf het moment dat we de beslissing namen
Hoopten dat mijn menstruatie snel uit zou blijven
Dat ik zwanger zou zijn van jou

Ik heb je met liefde gedragen
Die negen maanden dat je groeide in mijn buik
Van kikkervisje veranderde in een mini-mensje
Dat koppig bleef liggen bij de 20-weken-echo
Maar later vaak met een handje of voetje contact maakte met mij

Ik draag je met liefde
Terwijl je de wereld al kijkend, voelend en proevend aan het ontdekken bent
Om je aan de borst te laten drinken als je trek hebt
Om je rustig tegen mamma aan te laten slapen of je te troosten als je huilt
En vooral ook omdat het zo heerlijk is om te knuffelen met jou

Nu ben je negen maanden
En rol je de hele kamer door
Je oefent op handen en knietjes
Gaat er binnenkort kruipend vandoor

Straks kun je staan en lopen
Is je babytijd voorbij
Straks wil je alles zelf doen
Zonder hulp van mij

Ik blijf je met liefde dragen
Wil je troosten waar nodig of juist juichen langs de lijn
Wil je een liefdevolle plek blijven geven
Een veilige basis waar je altijd op terug kan vallen
Want je bent mijn dochter, en ik hou zielsveel van jou

Review: Why women will save the planet

Why women will save the planetHet tegengaan van klimaatverandering, empowerment van vrouwen en gelijkheid zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Tot die conclusie komen álle vrouwen die middels een essay of interview hun bijdrage hebben geleverd aan het boek ‘Why women will save the planet’. De manieren waarop deze onderwerpen onderling verbonden zijn, zijn net zo divers als de vrouwen die er over schrijven. Dat zorgt er voor dat dit makkelijk leesbare boek voor iedereen wel een hoofdstuk heeft waardoor deze boodschap overkomt.

We weten natuurlijk dat er verschillen zijn tussen mannen en vrouwen, meer dan het fysieke. Zelfs in ons rijke en welvarende Nederland zijn vrouwen nog altijd degenen die gemiddeld meer tijd besteden aan zorg voor kinderen of ouderen en het huishouden. Tegelijkertijd hebben ze bij betaalde arbeid een lager loon dan mannen in vergelijkbare banen. Met name in de armere landen zijn de verschillen groter en is het zorg-takenpakket voor vrouwen fysiek meer veeleisend dan hier. Dit zorgt ervoor dat vrouwen meer beïnvloed worden door klimaatverandering dan mannen! In de armere landen moeten vrouwen bijvoorbeeld verder lopen om water te kunnen halen of om voor eten te zorgen als stormen de oogst verwoesten. In de rijkere landen kan dit gaan om dagelijkse boodschappen of het halen en brengen van kinderen van/naar school wat door steeds extremer weer moeilijker kan worden. Dan heb ik het nog niet eens over orkanen die huizen verwoesten en daarmee juist de thuisblijvende vrouwen zwaarder treffen in hun dagelijkse doen en laten.

Tegelijkertijd zijn vrouwen ondervertegenwoordigd in posities waar zij besluitvorming kunnen beïnvloeden. Laten we ons kikkerlandje weer even als voorbeeld nemen. Iets meer dan een derde van de parlementariërs in de Tweede Kamer is een vrouw. Het huidige kabinet doet het met 10 vrouwen op 24 bewindslieden wel beter, maar 50/50 is het niet. De burgercampagne ‘Stem op een vrouw‘ heeft bij de gemeenteraadsverkiezingen gunstig uitgepakt. Veelal door voorkeursstemmen is het gemiddelde percentage vrouwen in de gemeenteraad gestegen van 28% naar 34%. Het kostte me bij het opzoeken van deze cijfers even tijd om te beseffen dat zelfs in Nederland de vrouwen nog ontzettend ondervertegenwoordigd zijn in de politiek en het bedrijfsleven. En waar je ondervertegenwoordigd bent, is het moeilijk om invloed uit te oefenen op beleid!

Beleid blijkt dan ook, misschien niet heel verrassend, vaak genderblind te zijn. Met andere woorden: beleid houdt geen rekening met de bestaande maatschappelijke verschillen tussen mannen en vrouwen en de consequenties die dit misschien heeft voor het effect van de voorgestelde maatregelen. Dit geldt net zo goed voor het tegengaan van of aanpassen aan klimaatverandering als voor bijvoorbeeld armoede. Ook daar zijn grote man-vrouw verschillen te zien, als je daar eens naar gaat kijken. Gelukkig merken we dat er, in ieder geval in de Westerse wereld, een beweging gaande is om genderverschillen juist wèl mee te nemen. Met de actie ‘Behandel me als een dame’ wordt de gezondheidszorg aangesproken op genderblindheid. En steeds meer gemeenten onderzoeken de gendersensitiviteit van hun beleid, zoals onder meer de gemeente Tilburg. Er moet nog een boel gebeuren, maar het begin is er.

Het bijzondere is trouwens dat industrieën die veelal door vrouwen worden geleid, zoals mode en verzorging, vaak meer aandacht besteden aan zowel gelijkheid als duurzaamheid. Ze letten vaker op de arbeidsomstandigheden innoveren om duurzamere producten op de markt te brengen. Natuurlijk zijn er voorbeelden van bedrijven die het hier niet zo nauw mee nemen, zoals Clearasil (gebruikt net als veel andere merken nog altijd plastic microbeads in hun producten) of Wibra (hebben wel een Code of Conduct voor hun leveranciers, maar zijn totaal niet transparant in of er überhaupt ook hierop gecontroleerd wordt), maar in algemene zin wordt er meer aandacht aan de onderwerpen besteed.

Een laatste voorbeeld uit het boek dat ik graag aan wil halen, gaat over vrouwen als ‘agents of change’.  Juist door de bestaande taakverdeling zijn vrouwen de juiste personen om andere te inspireren te veranderen. Empowerment dus. Met ook de mogelijkheid om de verandering in te zetten voor duurzaamheid. Acties waarmee het zelfbeschikkingsrecht van vrouwen vergroot wordt, zoals het tegengaan van kindhuwelijken, het promoten van onderwijs voor meisjes en vrouwen, het aanbieden van methoden voor gezinsplanning en een verbeterde gezondheidszorg in algemene zin, zijn erg belangrijk voor meer gelijke kansen voor vrouwen. Deze maatregelen zorgen ook voor een minder explosieve groei van de populatie, wat weer gunstig is in het kader van duurzaamheid!

Zoals ik al zei: het boek biedt veel verschillende manieren om naar de samenhang tussen duurzaamheid, empowerment en gelijkheid te kijken. Daarvan heb ik er een aantal uitgelicht in deze blog. Juist door deze verschillende manieren om de onderwerpen te behandelen is ook bij mij de boodschap goed aangekomen. Sinds ik het boek gelezen heb, zorg ik bewust dat groepen die ik moet samenstellen een balans tussen mannen en vrouwen hebben. Ik doe ook maandelijks een donatie aan She Decides, het initiatief van Ploumen om Trump’s terugtrekking uit allerlei zelfbeschikkingsprogramma’s op te vangen. Tot slot probeer ik ook bij de Rode Tent in Leiden, een open vrouwencirkel waar ik deel van uitmaak, de onderwerpen empowerment en zorgen voor de aarde te verbinden. ‘Why women will save the planet’ is een eye-opening boek dat mijn kijk op duurzaamheid blijvend heeft veranderd. En daar ben ik blij mee!

P.S. Wil jij het ook lezen? Het boek staat in mijn duurzame mini-bieb!

Smeer je in!

Wat is het ontzettend lekker weer! En als ik het weerbericht mag geloven, blijft het voorlopig zo. Zon, zon en nog meer zon. Het nodigt uit om naar buiten te gaan voor fietstochten, wandelingen, terrasjes pakken of dagen op het strand. Nu zijn wij niet echte zonaanbidders, maar we proberen wel wat vaker naar buiten te gaan. En als de tuin af is, willen we ook wel daar lekker kunnen zitten of op het gras liggen.

Ik heb een vrij lichte huid en een dag in de zon eindigt voor mij al snel met de aanblik van een kreeft als ik in de spiegel kijk. Ik verbrand snel en moet me dus eigenlijk goed insmeren. Je raadt het al: dat vergeet ik best vaak. Toch schrok ik onlangs best van het verhaal van een familielid dat al wel eens een plek huidkanker heeft moeten laten verwijderen. Onbeschermd de zon in gaan betekent niet alleen nu verbranden, maar ook later grotere kans op huidkanker. Dat geldt zowel voor mensen die net als ik een lichte huid hebben als voor mensen met een donkere huidskleur!

Zonnebrandcrème is een thema dat door de geboorte van een kleintje ineens weer meer aandacht krijgt. En het is best een dilemma: aan de ene kant weet ik dat onbeschermd in de zon banjeren zowel verbranding als huidkanker kan veroorzaken, aan de andere kant weet ik niet welke potentieel negatieve effecten het insmeren met zonnebrandcrème op de lange termijn heeft. Er zijn stromingen binnen het natuurlijk ouderschap die dan ook afraden om überhaupt je kindje in te smeren. Langzaam laten wennen aan de zon zou voldoende zijn, en anders zou je natuurlijke oliën kunnen gebruiken als bescherming.

Ja, dat durf ik dus niet. Ik heb misschien te veel angst voor het k-woord om het volledig op die manier te doen (en afwijken van natuurlijk ouderschap vind ik in dit geval juist daarom niet zo erg). Vanaf het voorjaar regelmatig naar buiten is wel belangrijk, net als basisdingen als veel in de schaduw zitten, een shirt aan en hoed/pet op en het vermijden van de volle middagzon tussen 12 en 3. En als we naar buiten gaan, smeren we onszelf en Willemijn dus in met zonnebrandcrème!

Nu is er in zonnebrandcrèmes veel te kiezen. Vroeger haalden we altijd het merk dat in de aanbieding was, vaak Nivea of het Etos huismerk. Daarna hebben we een tijdje P20 gebruikt, omdat je die maar 1 keer hoeft te smeren. Gemak dient de mens, per slot van rekening. Zoals ik al zei zorgt de geboorte van een kleintje ervoor dat je zaken opnieuw gaat beoordelen. Niet alleen het smeren zelf, maar ook waar je mee smeert. Zo hebben we voor onszelf nu Suncover zonnebrandcrème. Dit is een literfles zonnebrand van het non-profit merk van dermatologe Jetske Ultee die erg fijn smeert.

Voor Willemijn hadden we Weleda zonnebrandcrème aangeschaft, omdat dat een van de ‘natuurlijke’ opties is. En dat klonk wel heel fijn voor bij een baby. Het smeert echter ontzettend stroef. Dat vindt ons meisje niet zo fijn, en wij weten ook wel wat leukere dingen dan een tegenstribbelende baby insmeren. Toen ik nu dus op zoek ging naar een andere optie – en ik en passant van alles leerde over zonnebrandcrème, gezondheid en milieu – kwam ik op de site van Linda terecht. Zij heeft op haar blog Zaailingen een geweldig overzicht gemaakt van verschillende merken zonnebrandcrème, met daarbij of het veilig is voor ons en veilig is voor het leven in het water.

Suncover doet het goed wat veiligheid voor ons betreft, en aangezien we niet zo vaak het water in gaan, blijven we daar voorlopig mee smeren. Een fles van 1 liter is ook niet zomaar op, trouwens. De Weleda zullen we wel opmaken, maar we zullen afwisselen met de Suncover. Als die voor ons goed is, waarom dan niet ook voor onze kleine. Als het op is, denk ik dat we gaan voor Raw Elements, een crème die veilig is voor ons, die het leven in het water niet schaadt èn die in een metalen bakje in plaats van een plastic tube komt. Hij staat bij deze op mijn verlanglijstje voor duurzame vervangingen 😀

Voorlopig houden we vast aan de belangrijke boodschap van artsen: vermijd de middagzon, zoek de schaduw op en draag beschermende kleding en smeer, smeer, smeer!

Ouders Natuurlijk beurs 2018 – Natuurlijk duurzaam

Ik hou van simpele dingen. Van de mooie momenten dat Willemijn met 1 handje op mijn borst en haar ogen halfdicht ligt te drinken. Van Willemijn die in de draagdoek haar hoofd alle kanten opdraait om maar zoveel mogelijk te kunnen zien. Van rustige pastelkleuren, instrumentale muziek, lekker eten, een stralend zonnetje en natuurlijke materialen. Dat er veel ouders zijn die dezelfde zaken waarderen, bleek 9 juni. Toen gingen we voor de tweede keer naar de Ouders Natuurlijk beurs – de ON beurs voor ingewijden – in Doorwerth bij Arnhem. Tijdens mijn zwangerschap vorig jaar gingen we voor het eerst en was het al heel inspirerend. Nu, als ouders van ons eigen kleine meisje, was het een feest van herkenning.

De ON-beurs is de grootste concentratie van ouders met draagdoeken, kinderen met wasbare luiers en borstvoedende moeders die ik ken. Nu zegt dat in mijn luttele 8 maanden ouderschap niet zo veel, maar zoals ik al zei: het was een feest van herkenning. Genietend van het heerlijke zonnetje of juist van de schaduw in de grote tent heeft iedereen zitten picknicken, kletsen of spelen. Als je dat niet aan het doen was, kon je kiezen uit het volgen van lezingen/workshops of het kijken bij de tientallen kraampjes die hun waren hadden uitgestald of hun diensten tentoongespreid.

Qua lezingen en workshops viel me op dat er andere dingen werden behandeld dan de vorige zomer-editie van de beurs. De lezing over wasbare luiers, waar wij afgelopen jaar veel hebben kunnen leren, werd wel weer gegeven. Verder herkende ik echter niks. Ik besloot dat 1 lezing dit keer wel genoeg was, om te voorkomen dat ik zou gaan haasten om verder alles nog te zien. Haasten met een baby is trouwens sowieso onmogelijk, dus dat was een goede beslissing. Van een aardige, duidelijk zwangere, dame heb ik geleerd wat het gebruik van wikkels inhoudt. Van wat ik begreep is het een natuurlijke manier om het lichaam te ondersteunen om bijvoorbeeld oorpijn, buikkrampen en hoestbuien aan te pakken. Daarbij kun je ook groente gebruiken, zoals ui als natuurlijk antibioticum bij oorontsteking. Hoe tof en makkelijk! Zeker iets dat ik verder wil onderzoeken.

En dan al die gezellige kraampjes.  Allereerst worden er naast verschillende diensten vooral voorwerpen van natuurlijk materiaal aangeboden. Prachtig houten speelgoed van Grimm, bijvoorbeeld, of linnen kinderkleding bij Schobbejak. Waarbij ik me ontzettend heb moeten inhouden, want ik vind het zo mooi, maar wil daar niet steeds aan toegeven. Daarnaast worden er spullen aangeboden die passen bij een duurzame leefstijl. Dan heb ik het over wasbare luiers en herbruikbare menstruatieproducten, natuurlijk, maar ook lunchboxen, herbruikbare rietjes en shampoobars. Zero waste webwinkel Bag Again stond daarmee bij een kraam, en verrassend genoeg was dat niet de enige plek waar ik die producten tegenkwam. Een derde type spullen was educatief van aard en zou gebruikt kunnen worden om kinderen (of volwassenen) over duurzaamheid te leren.

De reden dat ik de beurs dit jaar meer in het kader van duurzaamheid vond staan, was de volgens mij toegenomen hoeveelheid kraampjes met tweedehands spullen. Tweedehands is altijd duurzamer dan nieuw. Hoe biologisch en fairtrade die nieuwe producten ook zijn. Deze kraampjes vielen me op:

  • Krijg de Kleertjes was aanwezig met een ruilpunt vol kinderkleding. Je kon zelf kleding aanleveren en weer kleding in de juiste maat en voor het juiste seizoen meenemen.
  • Bij Draagkracht hingen tweedehands draagdoeken en draagsystemen. Er was op de beurs zelfs een draagdoekendokter aanwezig voor kapotte doeken!
  • De Grote Wolf verkoopt allerlei soorten tweedehands houten speelgoed. Uit mijn leuke gesprek met Vera, de eigenaresse, blijkt dat ze ook probeert mensen te verleiden cadeautjes voor anderen tweedehands te kopen. Daar heerst nog wel een taboe op, wat ik echt zonde vind. Dubbel goed bezig dus!
  • Stapperdestap stond verstopt in een kraam met wasbare luiers, die wij al hebben. Helaas heb ik de mooie kinderschoentjes, gemaakt van restleer uit de meubelindustrie dus niet gezien.
  • Schaap en Aap, mijn favoriete kledingwinkel voor Willemijn, stond dit jaar ook op de beurs. Greetje verkoopt toffe katoenen broekjes en schattige wollen tuinbroekjes/salopettes van gerecycled textiel. De broekjes passen ook prima over dikke wasbare luierbillen en zijn door de lange boorden best lang te dragen.

Wat mij betreft was de ON beurs weer een succes. Door het mooie weer, maar zeker ook door de toename van het aantal kramen dat focust op tweedehands koopwaar, het delen of ruilen van spullen en het tegengaan van afval en voedselverspilling. Ik geniet nog even na en ben nu al benieuwd naar volgend jaar 🙂

Mijn favoriete vloggers op YouTube

YouTube is immens populair. Er zijn op dit moment zelfs kinderen die later YouTuber willen worden. Toch wel heel wat anders dan schrijver, juf of dolfijnentrainer. Dat waren de dingen die ik tijdens mijn basisschooltijd altijd heb geroepen. Hoewel ik nog steeds niet de ambitie heb een beroemde YouTuber te worden, volg ik wel al een tijdje een aantal (Engelstalige) vloggers. Zoals jullie misschien wel verwachten, gaat dit vooral over duurzaamheid. In combinatie met kinderen, in combinatie met niet zero-waste huisgenoten, gefocust op voeding, gefocust op tweedehands kleding… Het is net zo divers als de zero waste blogwereld! Naast afvalvermindering hebben de vier vloggers nog een gemeenschappelijk kenmerk. Ze zijn alle vier vegan. Dat betekent dus dat ze geen dierlijke producten eten, gebruiken of dragen. Geen vlees, melk, eieren, gelatine of honing. Geen wol, zijde of leer.

Ik vind het ontzettend inspirerend dat deze mensen zowel met veganisme als afvalvermindering bezig zijn. Hun doel is een zo laag mogelijke impact (low impact) te hebben op onze planeet. Door geen dierlijke producten te consumeren zetten ze daar een enorme stap in. Door afval, en dan met name plastic, te vermijden, verlagen ze hun impact ook sterk. Als ik er alleen al aan denk, lijkt het me een uitdaging. Beide leefpatronen beperken namelijk de producten die je kan kopen. Door de twee te combineren wordt het dus steeds lastiger. Deze vloggers laten zien dat het wel degelijk mogelijk is en dat het hen inmiddels niet eens meer veel moeite kost.

Gittemary Johansen is een geweldige Deense dame die al een hele tijd bezig is met zero waste. Dit deelt ze op haar blog, op instagram en op haar vlog. Gittemary is erg expressief en heeft duidelijk een eigen stijl. Een flink deel van haar vlog gaat dan ook over haar kleding en bijvoorbeeld haar meubels, die ze vrijwel allemaal tweedehands heeft gekocht. Toen ze begon met zero waste, at ze nog best veel vlees en heeft ze ook een vlog gemaakt waarom ze geen vegan was. Wat dat betreft is ze 180 graden gedraaid! Juist die ontwikkeling is erg tof en inspirerend om mee te krijgen.

Rehana Sara Jomeen is een gepassioneerde vegan en is hier heel streng in, al ziet zij dat zelf als niet meer dan logisch. De eerste vlog die ik van haar zag was een reactie op Gittemary die uitlegde waarom zij geen vegan was. De conclusie: het zijn twee bewegingen die eigenlijk heel logisch bij elkaar passen. Sindsdien is ook Rehana bezig met zero waste. Kritisch en fel waar het dierenleed betreft, ik denk dat dat een mooie omschrijving is van Rehana. Op haar vlog zie je haar in haar rol als activist en promotor van een diervriendelijke leefstijl. Bijvoorbeeld in haar serie ‘In bed with…’ waarin ze relaxed zittend op bed gesprekken voert met andere Britse vegan bloggers. Wat ik het leukste vind? Dat ze een dochter heeft die ietsje ouder is dan Willemijn en heel bewust bezig is met wat ze haar wel en niet geeft.

Amber Allen is een Canadese moeder met twee kids. Nummer drie wordt in juli verwacht. Deze eigenzinnige mamma is zero waster, vegan en minimalist met een compleet eigen stijl. “Hello beautiful rebels” is de opening van haar vhttps://www.youtube.com/channel/UCJ3cJEWlDyZfeyOLSDjR7fw/featuredlog, en ik denk dat ze zichzelf ook zo ziet. Ze doet dingen anders dan anderen en is daar heel open in. Haar vlog gaat veel over haar familie, wat ik natuurlijk heel tof vind. Dan gaat het over kinderen en veganisme of nu over hoe ze haar zwangerschap ervaart en zich voorbereidt op haar nieuwe dochter. Kenmerkend vind ik dat Amber een stay at home mom is, een thuiswerkende moeder. Frugality, oftewel zuinig leven, heeft haar in staat gesteld dit te kunnen en dan ook nog eens beide studieschulden en meer weg te werken.

Immy Lucas is een ontzettend lieve meid die mensen wil verleiden kleine en grote stappen te zetten om hun impact te verkleinen. Daar is ze zelf ook iedere dag mee bezig. Waar Rehana hard van leer kan trekken oogt Immy juist heel tolerant. Je vangt meer vliegen met stroop dan met azijn! Ze is de aanjager van de low impact movement, waarmee ze de nadruk meer legt op low impact dan deelaspecten als zero waste, wat een onmogelijk doel behelst. Immy’s vlog kenmerkt zich door de verbinding die ze met haar medemens probeert te zoeken en het laten zien van low impact in al haar absoluut imperfecte glorie.